یکسال از پروازدوست و همکار عزیزمان خانم پریسا شیخ اسلامی  می گذرد و همچنان ناباورانه گذر ایام را به انتظار نشسته ایم و روزی  از سر اعتراف سجایای اخلاقی اش را بر می شماریم و خود را تسلی میدهیم و دگر روز یاد شرین کاری هایش ما را آرام می نماید و این تنها خاطره است که سوگ وار فرداست و فردا سیاهپوش خاطره ها  امروز غنیمت است قبل فردا و من باز بی اختیار بیاد گذشته ها دل میسپارم بیاد مهربانی ها بیاد استادیش بیاد دوست داریش بیاد همدرد دیهایش با زلزله زده گان بم بیاد و بیاد....تمام خوبیهائی که ما وامدار او نموده است. بیاد آموختنیهایی که از او آموختیم و آنچه را که  نیاموختیم.

آری یکسال گذشت و خانه دل ما همچنان با شمع یاد او روشن است و با خندهایش شاد ، و امروز این ماییم  که تازه معنای خوب صحنه زندگی را می فهمیم معنی دویدن تا ته دشت ،معنی بی واسطه عشق ورزیدن ،معنی زنده بودن و جاری بودن را.

پریسا برای همیشه جاوید خواهد ماند چون زبان زاینده رود را فهمید با روح جهان هم آواز شد و خود را چون کیمیاگر به باد سر گشته صحرا سپرد چشمانش قدرت دیدن پیدا نمود  و دید آنچه که باید می دید، شنید آنچه شنیدنی بود و پرید بسوی کسی که دوست داشنتی بود.

و ما سوگوار  خلوت تنهاییهای خود هستیم سوگوار فرصت های از دست رفته و روزهای بی برگشت ، سوگوار حرفهایی که نفهمیدیم، اشارهایی که نگرفتیم و خندهایی که ننشاندیم.

وعده یاد آوری خوبی های پریسا شیخ الاسلامی پنج شنبه ۳۰/۴/۱۳۸۴ ساعت ۱۶ بهشت زهرا قطعه ۲۰۷ ردیف ۱۳۷ شماره ۳۹ .

 

/ 1 نظر / 7 بازدید
سیما

پریسا دختر خوبی بود خدا رحمتش کند!